Welkom in Marts poëziehuis

De bron van mijn poëzie

Een dichter in wording

In de loop van mijn leven ben ik steeds meer tot het besef gekomen dat ik in mijn hart een dichter ben. Niet omdat ik het bewust heb nagestreefd, maar omdat het leven mij ertoe heeft gemaakt.

De eerste kiemen ontstonden al vroeg: in de bergen van Kandersteg, bij Erica, bij Ray Davies, en in de ontluikende gevoelswereld van een jongen die veel te vroeg volwassen werd. Daar, in de luwte van de Blümlisalp, begon de taal zich te roeren. Rond mijn twintigste begon het echte dichten: toen ik woorden nodig had om te begrijpen wat ik voelde en taal een plek werd om te bewaren wat anders zou verdwijnen.

Dichten naast het leven

Tijdens mijn werkzame leven als leraar Nederlands in Hoorn liet de hectiek van school en onderwijs weinig ruimte voor lange schrijfsessies. Toch schreef ik altijd: een paar regels, een sonnet dat zich aandiende, een gedachte gevat in taal. Het was nooit een hobby, maar een onstuitbare onderstroom. Een manier om het leven te ordenen, te begrijpen en te dragen.

De voorkeur voor het sonnet

Mijn vaste vorm is het sonnet. De discipline, de cadans en het spanningsveld tussen strakke vorm en innerlijke vrijheid passen bij mij. Zoals Lola en Sterrenpaar sonnetten zijn, rust veel van mijn werk op deze klassieke architectuur. Het sonnet dwingt tot uiterste helderheid, precisie en bovenal eerlijkheid — de ware kern van mijn dichterschap.

Dichten als levensnoodzaak

Met alles wat het leven bracht — roeping, geloofsverlies, het klooster verlaten, hervonden en verloren liefde — is poëzie levensnoodzaak geworden. Ik schrijf om te leven. Na het verlies van Ellen en later Wil helpt dichten om hen dichtbij te houden: niet enkel als verre herinnering, maar als een blijvende aanwezigheid in taal.

Wat je hier kunt ontdekken

Mijn werk is niet geschreven voor commercieel gewin, maar puur uit liefde voor taal en expressie. Blader door verschillende verzamelingen van poëzie en proza.

Gedichtenoverzicht

 

 

Ruim 19 jaar lang was Suske mijn kat. Geboren op toen nog Koninginnedag 30 april 2020 was hij de langst levende van alle katjes uit het 'nestje' van Wim en Ria.....

Dit is 'm of, beter, was 'm....

 

Dit is het gedicht dat ik speciaal had geschreven voor Wil en op onze trouwdag 8 september 2023 heb voorgedragen tijdens de huwelijksceremonie...

 

 

Op de fotocollage hieronder zit ik bij mijn opa van moederszijde op schoot. Ik heb hem helaas maar kort gekend, want hij is een paar maanden voor ik 4 werd overleden. Ik denk me iets van hem te herinneren, maar dat kan ook komen door foto's als deze. Het gedicht Portret gaat eigenlijk veel meer over mijn oma die bijna hem bijna 40 jaar heeft overleefd en nadat ze jaren bij mijn ouders had ingewoond in het bejaardenhuis Huize Samarja haar laatste levensjaren heeft doorgebracht...

Het portret in dit gedicht is een schilderij van mijn opa (hieronder kunt u daar ook een foto van zien). Het hing daar aan de wand en zij zat dus al die jaren tegen haar Antoon aan te kijken.....

 

Hier is Ellen uitgestrooid...

 

En dit is het gedicht dat ik daar op het landgoed van monsieur Bosquet heb uitgesproken tijdens de kleine ceremonie die aan de uitstrooiing voorafging...

Schrijfsels en verhalen

Korte vertellingen, persoonlijke mijmeringen en proza die dieper ingaan op alledaagse en bijzondere momenten.

 

 

Met “Lola” op de Parnassus

 

Hoog in de bergen van het Berneroberland smolten mijn eerste gevoelens van kalverliefde en de muzikale klanken van Ray Davies samen. Erica heette ze en Ray’s “I need you” op de koffergrammofoon verwoordde mijn onuitgesproken hunkering. De grote vakantie van 1965 had het gezin, waarvan ik deel uitmaakte, naar het Zwitserse Kandersteg gevoerd. Daar zocht het prille verlangen van het 13-jarige jongetje in mij haar dagelijkse gezelschap. De andere sekse verwierf zich vanaf toen een vast plekje in mijn voornamelijk masculiene wereld. Grootgebracht in een typisch mannengezin en onderricht op een echte jongensschool was mijn visie op de wereld van de vrouw beperkt gebleven tot mijn moeder, enige tantes, een dienstmeisje en een enkele schooljuf. In de luwte van de Blümlischalp ontloken die zomer de liefde voor de vrouw, de hartstocht voor The Kinks en bij nader inzien ook de passie voor de poëzie.

            Nu ik, meer dan veertig jaar later, terugblik op deze liefdes, dringt het besef tot me door, dat ik ze alledrie trouw ben gebleven. Als ik in 1975, zo’n tien jaar na Erica, dé vrouw van mijn leven heb gevonden, bied ik haar met haar verjaardag een bundeltje gedichten van eigen makelij aan. Het motto dat aan de gedichten voorafgaat, heb ik ontleend aan de Preservation Act 2 van The Kinks. De meest moeizame van mijn drie liefdevolle ‘relaties’ is die met de poëzie, niet zozeer passief, maar wel actief. Het creëren ervan kende lange periodes van droogte. De top van de Parnassus was dan voor mij meestal in nevelen gehuld en mocht ik er al een glimp van opvangen dan zonk de moed mij doorgaans in de schoenen bij de gedachte aan een eventuele beklimming. Uiteraard inspireerde de vrouw van mijn leven me meer dan eens tot, in haar ogen bij voorbaat geslaagde, pogingen de Parnassus te bestijgen en ook onze kinderen vormden door de jaren heen een ware stimulans, doch van een permanent verblijf was nimmer sprake. Wel kon ik bij tijd en wijle intens genieten van het schitterende schouwspel dat zich daarboven ontrolde als de groten uit de poëzie, onder wie Ray Davies, zich tot mij richtten met prachtige teksten. Met een nummer als “Celluloid heroes” veroverde Ray ook het hart van de vrouw van mijn leven en onze kinderen. Toch was het niet deze song die zo’n vijftien jaar geleden mijn dichterlijke snaar weer eens beroerde. Neen, het lied dat kan worden beschouwd als het grootste commerciële succes van The Kinks, “Lola”, nam destijds plotseling de schroom tot dichten bij mij weg, hetgeen heeft geleid tot het schrijven van het volgende, gelijknamige sonnet:

 

 

LOLA

 

Ze zat bevallig onder een pergola,

terwijl ze zichtbaar genoot

van het boekje op haar schoot,

dat hij toeschreef aan Emile Zola.

 

Ze zei: “Noem me maar Lola,”

nadat hij enigszins rood

haar wat te drinken aanbood

en zij koos voor een flesje Cola.

 

Het deed hem denken aan een lied

van zo’n twintig jaar geleden

over een ongedachte travestiet,

 

die na het obligate overreden

haar of zijn aanbidder achterliet

met de pijn van wat zij nimmer deden.

 

 

Met dit stukje poëzie had ik weer voor heel even het gevoel een eindje met Ray op te mogen lopen tegen de flanken van de grote dichterberg. Ook in de jaren die volgden, bleef ik genieten van deze drie grote liefdes in mijn leven. En nu aan de vooravond van het jaar 2007, nu de klanken van de Top-2000 menige huiskamer, en dus ook de onze, vullen, bedenk ik met grote dankbaarheid, dat het eeuwige liefdes betreft.

Thema's

Verken de teksten op basis van uiteenlopende thema's zoals de seizoenen, het stadsleven, Amsterdam 

Lees hoe anderen de gedichten en verhalen hebben ervaren, of laat zelf een hartverwarmend berichtje achter.

Reacties van lezers

Poëzie in beeld

"De gedichten van Mart raken precies die snaar die je even stil doet staan bij de pracht van het alledaagse."

Een trouwe lezer

Poëzie krijgt pas echt betekenis wanneer zij gelezen wordt. Marts poëziehuis is opgericht om mijn schrijfsels wereldkundig te maken en een pleisterplaats te bieden op het internet. Welkom bij mijn verzameling teksten.

Woorden om te delen

Vragen over het poëziehuis

Wil je meer weten over de achtergrond van deze website of hoe je een reactie kunt achterlaten? Hieronder vind je antwoorden op de meest gestelde vragen.

Waarom deze website?

Ik wil mijn gedichten en teksten graag tentoonstellen en delen met de wereld, puur voor het plezier van het schrijven en zonder winstoogmerk.

Waar komen de teksten vandaan?

Alle gedichten en verhalen zijn geschreven door mijzelf, Mart, geïnspireerd door Amsterdam, persoonlijke belevenissen en dagelijkse ontmoetingen.

Mag ik een gedicht delen?

Je mag mijn gedichten gerust delen met vrienden of familie, zolang je mijn naam of een verwijzing naar Marts poëziehuis erbij vermeldt.

Contact

Marts poëziehuis,

Amsterdam, Nederland

Bereikbaarheid

De deuren van het online poëziehuis staan altijd open voor lezers en liefhebbers van poëzie en andere lezenswaardige schijfsels.

Stuur een bericht

Volg het schrijfproces